jump to navigation

Α-δέσποτες Γάτες “Για μια μικρή αυτονομία κι ένα μεγάλο συλλογικό ‘δύναμαι να’” Μαρτίου 6, 2008

Posted by antiracistes in Φοιτητικοί Σύλλογοι (Μεταπτυχ.
Tags: ,
add a comment

για μια μικρη αυτονομια κι ένα μεγαλο συλλογικο “δυναμαι να”…_____________________________________________________   “…You don’t need a weather man  to know which way the wind blows… 

Ένα ΠΜΣ«Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία». Στο δωδέκατο χρόνο λειτουργίας του. Με μια ιστορία πίσω του σε ό,τι αφορά το τι είναι, το πώς λειτουργεί και το πώς είναι οι σχέσεις όλων με όλους.Για κάποιους από μας, το ΠΜΣ ήταν ένας τόπος (luogo). Δεν ήταν ένα “στιγμιαίο” πέρασμα, αλλά μια “διαρκής” σχέση. Η σχέση αυτή μας καθόρισε.Μέσα κι έξω από αυτόν τον τόπο, μεγάλο μέρος του εαυτού μας καθοριζόταν από αυτήν. Δεν ήταν μια σχέση διεκπεραιωτική (τι δίνεις; Το παίρνω και φεύγω). Δεν ήταν ούτε μια σχέση που προέκυψε τυχαία, κατά λάθος (εδώ μας πήραν, τι να κάνουμε;), στη λογική «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Στα χρόνια που πέρασαν, στον τόπο αυτό, ζήσαμε έντονα και βαρετά, δοκιμάσαμε τους εαυτούς μας κι εξελιχθήκαμε, δοκιμάστηκαν οι άνθρωποι γύρω μας και εξελίχθηκαν οι σχέσεις μας μαζί τους.Και την καθορίσαμε.

δε μας αρεσαν αυτα που ακουγαμε; μπαιναμε στη λογική να μιλησουμε.

δε μας αρεσαν αυτα που γίνονταν; μπαιναμε στη λογικη να κανουμε πραγματα.

Γιατί, δε θέλαμε να μείνουμε σε ένα κλασικό πανεπιστημιακό -ή σχολικό- σχήμα: οι “από πάνω” να καθορίζουν και οι “από κάτω” να γκρινιάζουν για τη δυσφορία τους ή να αδιαφορούν γιατί «όλα για το πτυχίο».Γιατί, δεν ήταν στη λογική μας να αφήσουμε τη διαχείριση των πραγμάτων στα χέρια κανενός, σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο στο οποίο η ακαδημαϊκή ελευθερία υπάρχει ακόμα και μπορεί να την αξιοποιήσει κανείς, ακόμα κι αν είναι “από κάτω” ή “απ’ έξω” από τα θεσμικά όργανα.Μια λογική DIY (Do it yourself) χωρούσε στο ΠΜΣ. Και, για λόγους που είχαν να κάνουν με τα ένθεν κι ένθεν πρόσωπα, ενίοτε, χωρούσε και μια λογική «να κάνουμε μαζί». Την πρώτη, δε θα τη χαρίζαμε σε κανέναν. Τη δεύτερη, δε θα την πετάγαμε στα σκουπίδια.Φτάσαμε σ’ ένα σημείο όπου εκφράστηκαν –έστω μεμονωμένα, έστω πρόσκαιρα- ακραίες θέσεις:«Με άδειο ταμείο δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε. Αναστέλλουμε τη λειτουργία του ΠΜΣ.»«Εμείς έτσι κι αλλιώς πτυχίο θα πάρουμε. Τι μας νοιάζει για το μετά;».

μπορουμε και παραμπορουμε.μας νοιαζει και μας παρανοιαζει.

Gatti Sciolti

Α – ΔΕΣΠΟΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Η συνέχεια του κειμενου

Α-δέσποτες Γάτες “Για μια μικρή αυτονομία κι ένα μεγάλο συλλογικό ‘δύναμαι να’”

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 87 other followers